Χειρουργική αυξητικής στήθους

Για πολλούς, η πρώτη συσχέτιση που προκύπτει στο άκουσμα των λέξεων «πλαστικός χειρουργός» είναι η «αυξητική στήθους». Τώρα αυτή είναι μια από τις πιο δημοφιλείς και περιζήτητες λειτουργίες. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται περίπου ένα δισεκατομμύριο τέτοιες διορθώσεις στον κόσμο και κάθε χρόνο ο αριθμός τους αυξάνεται σταθερά. Το αν η μόδα επηρεάζει αυτούς τους δείκτες ή η σεξουαλική επιλεκτικότητα από την πλευρά του ανδρικού φύλου είναι δύσκολο να απαντηθεί κατηγορηματικά.

Ηγέτης σε αυτή την κούρσα, φυσικά, παραμένουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, 398.765 τέτοιες επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν εκεί το 2017. Παραδόξως, η Ιταλία βρίσκεται στο κάτω μέρος της κατάταξης, όπου ο αριθμός τέτοιων διορθώσεων προτομής μετά βίας φτάνει τις 30.000 ετησίως.

Η αυξητική στήθους είναι μια από τις κύριες χειρουργικές επιλογές στην πλαστική χειρουργική. Μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί αρκετές μοναδικές μέθοδοι για τη βελτίωση των μαστικών αδένων, που περιλαμβάνουν τόσο τη συμμετοχή ενός ευρέος χειρουργικού χώρου όσο και τη χρήση ελάχιστα επεμβατικών τεχνολογιών μέσω ακριβών ενδοσκοπικών παρακεντήσεων σε πολλά σημεία. Κάθε ένα από αυτά έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Χειρουργική επέμβαση αύξησης στήθους - τι είναι;

Στην επίσημη ιατρική γλώσσα, τέτοιες χειρουργικές επεμβάσεις ονομάζονται «αυξητική μαστοπλαστική». Ο κύριος στόχος τους είναι να πετύχουν μεγέθυνση του μαστού στον επιθυμητό όγκο. Οι εξειδικευμένες κλινικές είναι επαρκώς εξοπλισμένες με τον απαραίτητο σύγχρονο εξοπλισμό.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικής επέμβασης, όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξαρτώνται από το επιλεγμένο εμφύτευμα, τη θέση εφαρμογής του και τον σκοπό για τον οποίο γίνεται η επέμβαση.

Ποιος ενδείκνυται για χειρουργική αυξητική στήθους;

Πριν μάθετε περισσότερα για αυτόν τον τύπο πλαστικής εισβολής, θα πρέπει να καταλάβετε γιατί τοποθετούνται τα εμφυτεύματα στήθους. Τα κίνητρα χωρίζονται σε δύο ομάδες: στόχους αισθητικής αναγκαιότητας και διορθωτικά. Η πρώτη επιλογή περιλαμβάνει:

• διόρθωση συγγενών δομικών ελαττωμάτων, όταν διαγιγνώσκεται η απουσία ενός ή και των δύο μαστικών αδένων, η έντονη ασυμμετρία θέσης ή η διαφορά μεγέθους μεταξύ τους.
• επανορθωτική εξωτερική πλαστική χειρουργική μετά από μαστεκτομή του ενός ή και των δύο μαστών λόγω τραύματος ή καρκίνου.
• ατροφία των μαστικών αδένων λόγω εσωτερικών ορμονικών διαταραχών.
• διόρθωση ή διόρθωση του ανεπιτυχούς αποτελέσματος προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης.

Οι διορθωτικοί στόχοι περιλαμβάνουν εκείνους που περιλαμβάνουν τη βελτίωση των υφιστάμενων μορφών και δεν συνεπάγονται ιατρική ανάγκη για χειρουργική επέμβαση:

1. Προκειμένου να επιτευχθεί εξωτερική σεξουαλική ελκυστικότητα για το αντίθετο φύλο. Συχνά, με την επιμονή των ανδρών οι γυναίκες περνούν κάτω από το νυστέρι του χειρουργού.
2. Λόγω δυσκολιών στην επιλογή ρούχων. Η προσαρμογή των περισσότερων φορεμάτων απαιτεί ορισμένες μετρήσεις στην περιοχή του στήθους και χωρίς αυτές, τα ρούχα δεν φαίνονται σωστά.
3. Μειωμένη αυτοεκτίμηση όταν εμφανίζεστε με αποκαλυπτικά ή στενά ρούχα που τονίζουν ένα μικρό μέγεθος μπούστου, για παράδειγμα, στην παραλία ή στο γυμναστήριο.
4. Επαναφορά του προηγούμενου σχήματος μετά τον τοκετό και τον θηλασμό.
5. Αλλαγές στην κατάσταση των μαστικών αδένων λόγω ξαφνικών διακυμάνσεων του βάρους που σχετίζονται με δίαιτες ή προηγούμενες ορμονικές ασθένειες.
6. Διόρθωση εξωτερικών αλλαγών που σχετίζονται με την ηλικία στη δομή και την εμφάνιση των μαστικών αδένων (σοβαρή πτώση).

Μειονεκτήματα των λειτουργιών

Οποιοδήποτε μετάλλιο, εκτός από το πρώτο του τίτλου, έχει και αντίστροφη όψη. Η μαστοπλαστική δεν αποτελεί εξαίρεση. Η επέμβαση περιλαμβάνει την εγκατάσταση εμφυτευμάτων στο στήθος μιας γυναίκας.

Η προσθετική, όντας μέσα στο σώμα μιας γυναίκας, μπορεί να δημιουργήσει τα ακόλουθα προβλήματα:

1. Αυτές οι συσκευές είναι ξένοι παράγοντες για το σώμα. Θα πρέπει να σκεφτείτε τον κίνδυνο αποτυχίας του εμφυτεύματος.
2. Στη συνέχεια, θα πρέπει να θυμόμαστε τον λειτουργικό σκοπό του μαστικού αδένα - τη διατροφή των απογόνων με μητρικό γάλα. Ας υποθέσουμε ότι μια γυναίκα δεν πρόκειται να θηλάσει, αλλά η γέννηση ενός παιδιού θα συνεπάγεται αυτόματα τη διαδικασία παραγωγής γάλακτος και το εγκατεστημένο εμφύτευμα θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της μαστίτιδας, καθώς θα δημιουργήσει εμπόδιο στην εκροή γάλακτος.
3. Πολλά εμφυτεύματα, παρά τη δελεαστική διαφήμιση, μπορούν να τραυματίσουν τον αδένα. Εάν συμβεί αυτό, οι συνέπειες δεν φαίνονται πολύ αισθητικά ευχάριστες εξωτερικά και μπορεί επίσης να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα υγείας.
4. Η μετατόπιση των εμφυτευμάτων στον μαστικό αδένα είναι ένα άλλο πιθανό μειονέκτημα. Συχνά είναι μονόπλευρη ή πολυκατευθυντική, γεγονός που χαλάει σημαντικά την όλη αισθητική πρόθεση της επέμβασης.
5. Ορισμένες γυναίκες ανησυχούν για την απώλεια της αίσθησης στο σημείο της χειρουργικής επέμβασης. Κατά κανόνα, αυτή η επιπλοκή σπάνια τρομάζει και μερικές κυρίες ενθαρρύνονται ακόμη και (ειδικά οι λάτρεις του piercing στη θηλή). Ωστόσο, είναι περισσότερο αρνητικός παρά θετικός παράγοντας, καθώς ένας μαστός που στερείται ευαισθησίας δεν είναι σε θέση να σηματοδοτήσει σωστά την παρουσία φλεγμονωδών διεργασιών ή νεοπλασμάτων.
6. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για προσθετική στήθους και κάθε πρόσθεση τείνει να φθείρεται, να χάνει το σχήμα και να αντικαθίσταται κατά μέσο όρο μετά από 10-15 χρόνια. Θα είναι έτοιμη η γυναίκα για εκ νέου παρέμβαση μετά από αυτό το διάστημα; Επιπλέον, τα εμφυτεύματα απαιτούν συνεχή παρακολούθηση από μαστολόγο και πλαστικό χειρουργό.

Αντενδείξεις για μαστοπλαστική

Συχνά, ικανοποιώντας τις ιδιοτροπίες της ή τα αιτήματα του άνδρα με τον οποίο βρίσκεται σε σεξουαλική σχέση, μια γυναίκα παύει να κατανοεί επαρκώς ότι η αυξητική στήθους είναι, πρώτα απ 'όλα, μια σοβαρή χειρουργική επέμβαση και μόνο τότε η εξάλειψη της «αδικίας» από τη φύση.

Οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση έχει και ενδείξεις, που αναφέρθηκαν προηγουμένως, και αντενδείξεις. Οι τελευταίοι μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες: μόνιμους και προσωρινούς περιορισμούς. Τα πρώτα περιλαμβάνουν:

• σοβαρές εσωτερικές ασθένειες (μη αντιρροπούμενος σακχαρώδης διαβήτης, χρόνιες παθήσεις των νεφρών, του ήπατος, του καρδιαγγειακού συστήματος, των πνευμονικών παθήσεων και άλλων που σχετίζονται με το στάδιο της ανεπαρκούς λειτουργίας).
• ανεγχείρητος ογκολογικός όγκος οποιουδήποτε τύπου, θέσης και σταδίου μετάστασης.
• ασθένειες αίματος οποιασδήποτε αιτιολογίας (τόσο αυξημένος σχηματισμός θρόμβου όσο και μειωμένη πήξη).
• ασθένειες της ορμονικής σφαίρας, ειδικά του θυρεοειδούς αδένα (υπο- ή υπερθυρεοειδισμός), των μαστικών αδένων (μαστοπάθεια), της γεννητικής περιοχής (κατηγορηματικά αντενδείκνυται - ενδομητρίωση).
• νευρικές και ψυχικές ασθένειες?
• προχωρημένη σύφιλη, γονόρροια, ηπατίτιδα Β και C, λοίμωξη HIV.

Προσωρινές αντενδείξεις:

• γυναικεία ηλικία κάτω των 18 ετών, σε περιπτώσεις ατελούς εφηβείας κυμαίνεται έως και 21 ετών.
• εγκυμοσύνη, περίοδος γαλουχίας και το έτος μετά την ολοκλήρωσή της·
• εμμηνόρροια: μια εβδομάδα πριν από την έναρξη, η ίδια η περίοδος και μια εβδομάδα μετά το τέλος.
• ερπητικές ασθένειες στο οξύ στάδιο.
• η παρουσία οξείας αλλεργικής αντίδρασης (οίδημα του λάρυγγα ή αγγειοοίδημα, ιστορικό αναφυλακτικού σοκ - επιβαρυντικός παράγοντας).
• κρύο;
• σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα στο οξύ στάδιο.
• επιδείνωση εσωτερικών χρόνιων παθήσεων.

Μέθοδοι για τη μεγέθυνση των μαστικών αδένων

Από την αρχαιότητα, οι γυναίκες όλων των εθνικοτήτων, ηλικιών και θρησκειών, χωρίς εξαίρεση, θεωρούσαν τους μαστικούς αδένες το κύριο όπλο τους για την προσέλκυση ατόμων του αντίθετου φύλου και μια ανταγωνιστική στιγμή όταν συγκρίνουν την ομορφιά με τους αντιπάλους. Το μικρό στήθος θεωρούνταν πάντα σοβαρό μειονέκτημα.

Οι πρόγονοί μας κατέφευγαν σε ό,τι μπορούσαν για να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Φασόλια, λάχανα και φρεσκοζυμωμένη ζύμη τρώγονταν σε μεγάλες ποσότητες. Στη συνέχεια, όταν τα μεθυστικά ποτά έγιναν δημοφιλή, οι κυρίες ανακάλυψαν έναν τρόπο να μεγαλώσουν το στήθος τους χρησιμοποιώντας τα.

Μαζί με τις αβλαβείς ειδικές δίαιτες, υπήρχαν και ανελέητες μέθοδοι αυτοβασανισμού. Έτσι, μια Αγγλίδα επέτρεψε στον εαυτό της να την δαγκώσει ένα ολόκληρο σμήνος σφηκών, μεγαλώνοντας, ωστόσο, όχι μόνο το στήθος της με αυτόν τον τρόπο. Υπήρχε η πεποίθηση ότι το σάλιο της γάτας εμπλέκεται στην ανάπτυξη των μαστικών αδένων και ολόκληρες ορδές υπηρέτες με ουρά ζούσαν στις αυλές των Ασσύριων και Αιγυπτίων ερωμένων για αυτόν τον σκοπό. Τα απαραίτητα μέρη της ερωμένης ήταν προσεκτικά επικαλυμμένα με γαλακτοκομικά προϊόντα και η φυλή των γατών έγλειφε τα πάντα μέχρι την τελευταία σταγόνα, συχνά δαγκώνοντας σοβαρά τις γυναίκες.

Και επί του παρόντος, υπάρχουν μη χειρουργικές μέθοδοι για τη μεγέθυνση του μαστού με μασάζ ή με τη χρήση διαφόρων κρεμών, οι οποίες περιλαμβάνουν τόσο ορμονικά φάρμακα όσο και εκχυλίσματα του πλακούντα των θαλάσσιων θηλαστικών. Αλλά η αποτελεσματικότητα αυτών των φαρμάκων εξακολουθεί να είναι αμφιλεγόμενη. Σε πολλές κυρίες δεν αρέσει να περιμένουν, ειδικά αν το καλοκαίρι είναι μπροστά και πρέπει επειγόντως να νικήσουν τον επόμενο κύριο. Η πλαστική χειρουργική παραμένει μια σχετικά γρήγορη και αποτελεσματική μέθοδος.

Τύποι εμφυτευμάτων

Οποιαδήποτε μαστοπλαστική περιλαμβάνει την εισαγωγή εμφυτευμάτων - μικρών στρογγυλών σχηματισμών διαφορετικών σχημάτων, μεγεθών και δομών.

Ανάλογα με τη μορφή διακρίνονται:

• στρογγυλεμένο, ακολουθώντας επιφανειακά τα περιγράμματα του μαστού.
• οβάλ ή σε σχήμα σταγόνας, αντιγράφοντας ελαφρώς τα φυσικά περιγράμματα.
• ανατομικά σωστά εμφυτεύματα που λαμβάνουν υπόψη το ατομικό σχήμα του γυναικείου μαστού.

Με βάση το υλικό πλήρωσης, οι ενδοπροθέσεις μαστού χωρίζονται σε:

• που περιέχει αλατούχο διάλυμα.
• γεμάτο με βιολογικό τζελ.
• φουσκωμένο με σιλικόνη.

Τα τελευταία είναι καλύτερα από άλλα στο να μιμούνται το φυσικό σχήμα του γυναικείου στήθους. Τα εμφυτεύματα διαφέρουν επίσης ως προς την πυκνότητα πλήρωσης με την ουσία. Συμβαίνει:

• μαλακή πλήρωση, όταν η πρόθεση ακολουθεί φυσικά την ανατομική δομή του μαστικού αδένα, αλλά δεν διατηρεί καλά το σχήμα της.
• πυκνό γέμισμα, ενώ τα εμφυτεύματα διατηρούν τέλεια το σχήμα τους, αλλά είναι τεχνητά στην εμφάνιση.
• μεσαία γέμιση, η οποία εφαρμόζεται σε προϊόντα τελευταίας γενιάς, κυρίως της κατηγορίας Softtouch.

Τύποι χειρουργικής επέμβασης εμφυτευμάτων

Σήμερα, οι πλαστικοί χειρουργοί χρησιμοποιούν διάφορες επεμβατικές μεθόδους για την εισαγωγή εμφυτευμάτων στο πρόσθιο θώρακα:

1. Υπομαστικό. Γίνεται τομή στην υπομαστική πτυχή. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται πιο συχνά από άλλες, καθώς ο χειρουργός έχει την καλύτερη ευκαιρία να σχηματίσει μια τσέπη για το εμφύτευμα και να το τοποθετήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια. Το μειονέκτημα είναι η ορατότητα των μετεγχειρητικών ραμμάτων, ειδικά εάν οι πτυχές κάτω από το στήθος είναι κακώς σχηματισμένες.
2. Περιαρεολικός. Γίνεται τομή στον παρακείμενο ιστό από την θηλή της θηλής μέχρι το δέρμα του μαστού. Αυτή η μέθοδος είναι πιο τέλεια αισθητικά, αφού η τομή είναι σχεδόν αόρατη, αλλά εάν οι θηλής είναι μικρές, κάτι που συμβαίνει συχνά σε νεαρά κορίτσια, η εγκατάσταση ενός εμφυτεύματος με αυτόν τον τρόπο θα είναι σχεδόν αδύνατη.
3. Μασχάλης. Η τομή γίνεται στο κάτω μέρος της μασχάλης. Αυτή τη στιγμή, αυτή η επιλογή γίνεται σταδιακά παρωχημένη, καθώς συνεπάγεται μια σειρά περιορισμών. Δεν είναι δυνατή η εμφύτευση όλων των τύπων εμφυτευμάτων. η μέθοδος δεν είναι κατάλληλη για γυναίκες με σοβαρή ασυμμετρία των μαστικών αδένων και πτώση.
4. Transareolar μέθοδος. Η τομή γίνεται κατά μήκος της θηλής της θηλής, περιστρέφοντάς την από κάτω. Ακατάλληλο για άτοκες γυναίκες, καθώς υπάρχει κίνδυνος βλάβης στους γαλακτοφόρους πόρους και στις νευρικές απολήξεις. Όταν χρησιμοποιείται αυτή η τεχνολογία, η ευαισθησία του μαστού διαταράσσεται συχνότερα.

Προηγουμένως, όταν η τεχνολογία αυξητικής στήθους μόλις κέρδιζε δυναμική, χρησιμοποιήθηκαν δύο ακόμη μέθοδοι, οι οποίες έχουν χάσει πλέον την πρακτική τους σημασία:

• Διακοιλιακή μέθοδος. Έγινε μια τομή κατά μήκος του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος, κατά μήκος της γραμμής του μπικίνι. Αυτή η μέθοδος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται τώρα εάν προγραμματίζεται η κοιλιοπλαστική σε συνδυασμό με την αύξηση του μαστού - εκτομή του στρώματος λίπους και της περίσσειας δέρματος στην κοιλιά.
• Διαομφαλική μέθοδος. Έγινε μια τομή στην κορυφή του ομφαλού και στη συνέχεια εισήχθη ένα στεγνό, ξεφουσκωμένο εμφύτευμα μέσω αυτού, το οποίο στη συνέχεια γέμισε με υγρό. Αυτή η επιλογή είναι πολύ τραυματική, επικίνδυνη και συνεπάγεται μια σειρά από σημαντικές επιπλοκές, επομένως αυτή τη στιγμή αποκλείεται εντελώς.

Υπάρχουν επίσης 2 επιλογές για τη μέθοδο εμφύτευσης.

1. Κάτω από τον θωρακικό μυ - μεταξύ των ιστών του θώρακα και του μυός. Αυτή η επιλογή δεν εμποδίζει τον επακόλουθο θηλασμό, αλλά συχνά εμφανίζονται στρώματα ιστών μεταξύ τους, τα οποία παραμορφώνουν το εξωτερικό σχήμα του μαστού.
2. Πάνω από τον θωρακικό μυ - μεταξύ του μαστικού αδένα και αυτού. Το στήθος παίρνει πιο φυσικό σχήμα, αλλά η διαδικασία σίτισης μπορεί να είναι δύσκολη.

Προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση

Για να είναι επιτυχής η επέμβαση και να φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, είναι σημαντικό να προετοιμαστείτε καλά για αυτήν. Η διαδικασία θα αποτελείται από διάφορα στάδια:

1. Αποφασίστε ποιο αποτέλεσμα είναι σημαντικό να επιτύχετε.
2. Αποφασίστε ποιο θα είναι το κόστος της επέμβασης. Δεν μπορείτε να τσιγκουνευτείτε την ποιότητα του εμφυτεύματος και την εμπειρία του χειρουργού. Επίσης, δεν πρέπει να κάνετε χειρουργική επέμβαση σε άγνωστη κλινική. Εάν σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει άλλη επιλογή, είναι σημαντικό να μελετήσετε λεπτομερώς τα έγγραφα αδειοδότησης για το δικαίωμα διεξαγωγής τέτοιων εργασιών.
3. Οπλιστείτε με πληροφορίες σχετικά με τις χειρουργικές τεχνικές και τους τύπους εμφυτευμάτων που χρησιμοποιούνται για αυτές. Συνιστάται να γράψετε όλες τις ερωτήσεις σε ένα χαρτί για να τις συζητήσετε αργότερα με τον ειδικό χειρουργό.
4. Όταν έχουν επιλεγεί όλες οι επιλογές, εγγραφείτε για μια προκαταρκτική διαβούλευση με τον χειρουργό πλαστικό χειρουργό. Είναι σημαντικό να δημιουργήσετε μια σχέση εμπιστοσύνης με έναν ειδικό, να ακούσετε τις συστάσεις του και τελικά να πάρετε μια απόφαση.

Μετά από συνεννόηση, ο χειρουργός γιατρός θα συνταγογραφήσει μια σειρά από ιατρικές εξετάσεις απαραίτητες για τον εντοπισμό ενδείξεων ή αντενδείξεων για χειρουργική επέμβαση: εξετάσεις αίματος και ούρων, ΗΚΓ, ακτινογραφία θώρακα ή ακτινογραφία. Εάν είναι απαραίτητο, εάν υπάρχουν χρόνιες παθήσεις, πραγματοποιείται διαβούλευση με ειδικούς.

Πριν την επέμβαση πρέπει:

• Κόψτε το κάπνισμα τουλάχιστον μια εβδομάδα νωρίτερα. Αυτό είναι σημαντικό για την πλήρη επέκταση των αιμοφόρων αγγείων κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
• Εάν η επιλεγμένη χειρουργική τεχνολογία απαιτεί τη χρήση εξειδικευμένου επίδεσμου, είναι σημαντικό να μην παραβιάζετε αυτές τις οδηγίες.
• Πίνετε όσο το δυνατόν περισσότερο νερό. Απαιτείται καλός κορεσμός των ιστών με υγρά.
• Μην χρησιμοποιείτε αραιωτικά αίματος όπως η ασπιρίνη.

Η αυξητική στήθους γίνεται συχνά σε εξωτερικά ιατρεία και δεν συνεπάγεται περαιτέρω νοσηλεία. Είναι σημαντικό ο ασθενής να μην είναι μόνος μετά την επέμβαση, καθώς είναι πιθανή η απώλεια συνείδησης, η κόπωση και η απουσία μυαλού.

Μετεγχειρητική περίοδος: τι είναι σημαντικό να θυμάστε

Στο τέλος της επέμβασης η ασθενής τοποθετείται στο τμήμα αποκατάστασης, όπου παρακολουθείται η γενική της κατάσταση. Παρακολουθούν πώς η χειρουργημένη ασθενής βγαίνει από την αναισθησία και, αν χρειαστεί, της δίνουν παυσίπονα. Υπάρχει η δυνατότητα να μείνετε εκεί για έως και 1 ημέρα. Σε περίπτωση επιπλοκών η γυναίκα μεταφέρεται σε εσωτερικά χειρουργικά τμήματα.

Πριν από το εξιτήριο, ο ασθενής λαμβάνει από τον χειρουργό μια λεπτομερή αναφορά για το πώς πήγε η επέμβαση, τι αναισθησία χρησιμοποιήθηκε και πώς αυτή η επιλογή ήταν δικαιολογημένη εάν ήταν αντίθετη με το προηγουμένως προγραμματισμένο σχέδιο. Εκτός από τις συστάσεις, δίνεται ένας αριθμός κανόνων για την πρόληψη επιπλοκών που πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Ο γιατρός θα σας πει για τα ακόλουθα σημεία:

1. Η παρουσία αποχετεύσεων, η θέση τους, τα χαρακτηριστικά φροντίδας (μπορείτε να τα πλύνετε μόνοι σας ή να πάτε στην κλινική).
2. Ποιες θέσεις ύπνου να διαλέξετε για να μην αποκολληθούν τα εμφυτεύματα ή να μην αφαιρεθούν συσκευές αποστράγγισης.
3. Σχετικά με το γιατί δεν συνιστάται να σηκώνετε τα χέρια σας στην αρχή και ποια βάρη αντικειμένων είναι αποδεκτά για ανύψωση.
4. Σχετικά με τη διαδικασία αποκατάστασης στο χειρουργικό σημείο: το χρώμα του δέρματος, η παρουσία οιδήματος, τα αιματώματα.
5. Σχετικά με τον πιθανό πόνο μετά την εξάντληση της αναισθησίας. Είναι σημαντικό ο γιατρός να συμβουλεύει ποια φάρμακα είναι αποδεκτά για την ανακούφιση του πόνου και ποια δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Επιπλέον, μπορεί να αναφέρονται γενικοί κανόνες σχετικά με τα ρούχα. Έτσι, για πρώτη φορά επιτρέπονται μόνο τα ειδικά σουτιέν, αποκλείοντας αργότερα τα σκληρά ένθετα, καθώς μπορούν να παραμορφώσουν το εμφύτευμα.

Πιθανές μετεγχειρητικές επιπλοκές

Με οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση, ανεξάρτητα από την πολυπλοκότητα της διαδικασίας, δεν μπορούν να αποκλειστούν επιπλοκές. Σε αυτή την περίπτωση είναι δυνατά τα εξής:

1. Λοίμωξη στο χειρουργικό πεδίο κατά τη διάρκεια της χειραγώγησης.
2. Λανθασμένη ή ασύμμετρη τοποθέτηση εμφυτευμάτων.
3. Η συστολή της κάψας είναι μια αλλεργική αντίδραση στο εμφύτευμα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα μια πιο εκτεταμένη φλεγμονώδη εστία από το κανονικό. Κατά τη διαδικασία επούλωσής του, όταν οι κάποτε φλεγμονώδεις κοιλότητες αντικαθίστανται από συνδετικούς ιστούς, συμβαίνει υπερβολική συσσώρευση των τελευταίων γύρω από το εμφύτευμα, παραμορφώνοντας το περίγραμμα της προτομής.
4. Διαμόρφωση περιγράμματος του εμφυτεύματος ως αποτέλεσμα λανθασμένης επιλογής.
5. Διπλή θωρακική πτυχή λόγω ακατάλληλης σύντηξης της ραφής.
6. Λανθασμένη τοποθέτηση εμφυτευμάτων, με αποτέλεσμα να τοποθετούνται πολύ χαμηλά ή ψηλά και σε ορισμένες περιπτώσεις ασύμμετρα μεταξύ τους.
7. Απόρριψη εμφυτεύματος.
8. Στην αρχή είναι πιθανά εκτεταμένα αιματώματα, τα οποία θα πρέπει να παρακολουθούνται.

Τιμή για πράξεις

Η μαστοπλαστική είναι μια αρκετά ακριβή απόλαυση, αν μπορείτε να την πείτε έτσι. Η συνολική τιμή περιλαμβάνει:

• διαβουλεύσεις με εν ενεργεία πλαστικό χειρουργό·
• περνούν τις απαραίτητες εξετάσεις και υποβάλλονται σε διαβουλεύσεις με πρόσθετους ειδικούς·
• κόστος των εμφυτευμάτων?
• κόστος της διαδικασίας·
• μετεγχειρητική φροντίδα.

Το κόστος επηρεάζεται επίσης από:

1. Εμπειρία χειρουργού. Για ειδικούς με εκτεταμένη πρακτική και μεγάλη εμπειρία που εργάζονται στο εξωτερικό, η τιμή για τις υπηρεσίες θα είναι υψηλή.
2. Ποιότητα επιλεγμένων εμφυτευμάτων.
3. Η εικόνα της κλινικής και η απόστασή της από τις μεγάλες πόλεις.

Η αυξητική στήθους είναι προσωπική υπόθεση του καθενός. Είναι δύσκολο να αξιολογηθούν αντικειμενικά όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτής της χειρουργικής επέμβασης. Τόσο η αισθητική ομορφιά, η πλήρης προσωπική ζωή, όσο και το παραμορφωμένο στήθος, τα σοβαρά προβλήματα υγείας και η αδυναμία στη συνέχεια να θηλάσετε το μωρό σας είναι εξίσου στη ζυγαριά.

Κάθε γυναίκα αποφασίζει μόνη της σε αυτό το λεπτό θέμα. Αλλά προτού προχωρήσετε κάτω από το μαχαίρι, είναι σημαντικό να ελέγξετε όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα. Μόνο τότε το αποτέλεσμα θα σας ευχαριστήσει για πολλά χρόνια και δεν θα επηρεάσει μια πλήρη ζωή.